นายเต้าหู้บินได้'s FirST B|oG!!

เรื่องนี้จะเกี่ยวกับตัวละครหลัก 3 ตัว ซึ่งทั้ง3คน ได้พบกับการตาย3รูปแบบ

ชีวิตของทั้ง3คนนั้น เต็มไปด้วยความผิดหวัง ความเศร้า และความเจ็บปวด

ทั้ง3คนจึงถูกเลือกโดยเทพเจ้าทั้ง 3 เพื่อทำหน้าที่ชดใช้บาปหลังความตายของตนโดยการส่งวิญญานไปที่ นรก สวรรค์ หรือ จุดจบกาลเวลาอันว่างเปล่า

เทพ และ ตัวละครหลักทั้ง 3

พระเจ้า - เฮฟเว่น ทูตสวรรค์

โครโนส - โครโน่ ผู้คุมกฏแห่งกาลเวลา

เฮเดส - เฮล ทูตนรก

Intro (Fic) By เต้าหู้บินได้

"เฮ่อ... เบื่อจังเลย.."

เสียงหนึ่งดังขึ้นกลางสวนสาธารณะ

"ไม่มีอะไรให้ทำเลยหรือไงนะ"

เจ้าของเสียงพูดขึ้นอีกครั้งพลางเงยหน้าขึ้นฟ้า  เผยให้เห็นใบหน้าที่สะสวยแต่แฝงความดุดันเอาไว้ เธอมีเส้นz,และนัยตาสีแดงเพลิง แต่ที่แปลกคือ... เธอมีปีกที่ดูเหมือนปีศาจงอกออกมาจากหัว...

"เดี๋ยวก็มีงานเข้ามาเองแหละน่า.. เฮล" อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น เผยเห็นเจ้าของเสียงอีกคน ที่มีหน้าตาน่ารัก ผิวขาวอมชมพู เส้นผมสะสวยสีฟ้าคราม และอีกเช่นกัน... เธอมีปีกของชาวสวรรค์งอกออกมา...

 "ถ้าชั้นไม่มีงานทำภายใน5นาที เธอต้องเลี้ยงข้าวชั้นนะยะ" เจ้าของนัยตาสีแดงเพลิงพูดขัด

"เชอะ!!" เฮฟเว่นกล่าวพร้อมทำทำหน้าบูดบึ้ง

ทันใดนั้นเอง  ท้องฟ้าก็เกิดเสียงดังขึ้น จนทำให้ทั้ง2คนหันไปมอง

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือ ท้องฟ้าที่ค่อยๆแตกร้าวออกดั่งกระจก  รอยแต่ละรอยที่แตกออกมา ได้สร้างเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้องยามที่มีพายุ  เมฆดำปกคลุมทั่วท้องฟ้า   สายฟ้าแลบผ่าออกมาจากท้องฟ้าที่แตกแยกออก

"โอ๊โอ๋~ งานเข้าแล้วสิเนี่ย" เฮฟเว่น พูดพลางมองท้องฟ้าที่บ้าคลั่ง

ไม่นาน หลังจากที่ท้องฟ้าสงบลงก็ปรากฏเงาของเด็กหนุ่มออกมาจาก รอยแยกของมิติ..

"ไง โครโน่.. หวังว่างานคราวนี้คงไม่น่าเบื่อนะ?" เฮลเดินเข้าหาเด็กหนุ่มผู้มีนัยตาและเส้นผมเป็นสีเงินประกาย

"ไม่น่าเบื่อหรอกครับ.. เพราะคราวนี้เป็นภารกิจระดับ B เลยทีเดียว" เด็กหนุ่มยิ้มตอบ

"หึ.. ค่อยน่าสนใจหน่อย..."  "เฮฟเว่นไปด้วย!!" เฮฟเว่นพูดขัดขึ้นมาพร้อมกับชูมือขึ้นและยิ้มอย่างไร้เดียงสา

ทันทีที่ทั้งสามคน ก้าวเข้าไปในประตูมิติที่โครโน่สร้างขึ้น   บรรยากาศโดยรอบก็เปลี่ยนไป

บรรยากาศในมิตินั้น เต็มไปด้วยแสงสลัวๆหลากสีและความว่างเปล่า ไร้ซึ่งกำแพงและผืนดิน ทุกหนทุกแห่งมีเพียงระลอกคลื่นที่ดูคล้ายใต้ทะเลลึก  ไม่นาน หลังจากที่ทั้งสามคนก้าวเดินไปตามทาง ก็ได้ปรากฎแสงสว่างขึ้น...   สว่างจนเฮลและเฮฟเว่นต้องหลับตาเพื่อปกป้องดวงตาของตน

หลังจากที่แสงสว่างจางลง ทั้งสามคนก็ได้มายืนอยู่ที่เบื้องหน้าของปราสาทยุโรปเก่าๆ  รอบๆนั้นเป็นเพียงหน้าผาและเต็มไปด้วยหมอก  มีเพียงแต่แสงจันทร์เท่านั้น ที่สาดส่องและพอทำให้เห็นทางเดินหน้าปราสาท

รูปทรงแบบนี้... แน่นอนว่ามันคือปราสาทของ...

"แดรกคิวล่า.." เฮลกล่าวขึ้นด้วยเสียงที่สงบนิ่งพร้อมกับแววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา